چرا خانواده‌های استرالیایی برای فرار از فرسودگی زندگی، فرزندانشان را به «مدرسه‌گردی جهانی» می‌برند

صدای استرالیا – گروهی از خانواده‌های استرالیایی برای رهایی از فشار کار، هزینه‌های زندگی و برنامه‌های فشرده مدرسه، شغل خود را ترک کرده‌اند و آموزش فرزندانشان را در کشورهای مختلف دنبال می‌کنند؛ روشی که به «مدرسه‌گردی جهانی» یا Worldschooling معروف است.

برَد و نیکی مامفورد، اهل آدلاید، بیش از دو سال پیش زندگی معمول خود را کنار گذاشتند. آن‌ها ابتدا قصد داشتند یک سال با کاروان در استرالیا سفر کنند، اما این سفر ۱۸ ماه طول کشید و سپس خانواده به جنوب‌شرق آسیا رفتند. آن‌ها اکنون در ویتنام زندگی می‌کنند و قرار است به کره‌جنوبی و ژاپن سفر کنند.

برَد می‌گوید زمانی که در یک سمت مدیریتی با ساعات کاری طولانی فعالیت می‌کرد، احساس می‌کرد خانواده‌اش فقط خسته‌ترین و بی‌حوصله‌ترین بخش وجود او را دریافت می‌کنند. به گفته او، افزایش هزینه‌های زندگی و نارضایتی از روزمرگی باعث شد این خانواده تصمیم بگیرد سبک دیگری از زندگی را امتحان کند.

مامفوردها می‌گویند سفرهایشان تنها تعطیلات نیست، بلکه بخشی از آموزش فرزندانشان است؛ از آشنایی با تاریخ جنگ ویتنام در محل وقوع رویدادها گرفته تا مشارکت دختر ۹ ساله‌شان در برنامه‌ای محلی برای مادران و نوزادان. آن‌ها همچنین یک کسب‌وکار گردشگری راه‌اندازی کرده‌اند که برای خانواده‌های علاقه‌مند به مدرسه‌گردی جهانی، تورهای گروهی برگزار می‌کند.

با این حال، نیکی تأکید می‌کند که زندگی در خارج از استرالیا همیشه آسان نیست. خانواده همچنان باید برای اجاره خانه، خرید مواد غذایی و کسب درآمد تلاش کند و گاهی از خود می‌پرسد که آیا بهتر نیست به استرالیا بازگردند. تفاوت اصلی، به گفته آن‌ها، هزینه‌های پایین‌تر زندگی است. خانواده در ویتنام در خانه‌ای شش‌خوابه با هفت حمام زندگی می‌کند و با احتساب برق، سایر هزینه‌ها و کمک نظافت، حدود ۳۵۰ دلار استرالیا در هفته می‌پردازد.

خانواده‌های دیگری نیز مسیر مشابهی را انتخاب کرده‌اند. بثانی و ریو باتلر، کارآفرینانی از کوئینزلند، همراه دو فرزند خردسالشان شش ماه در اروپا سفر کردند و در همین مدت کسب‌وکاری برای برگزاری برنامه‌های خلاقانه خانوادگی راه‌اندازی کردند. بثانی می‌گوید یکی از بهترین بخش‌های این تجربه، بازی‌کردن فرزندانش با کودکان فرهنگ‌های مختلف، حتی بدون دانستن زبان مشترک، بوده است.

آیلین ابوت، مادر دو فرزند از نیوکاسل، نیز پس از ترک شغل شرکتی خود، کارش را به‌صورت آنلاین ادامه می‌دهد و فرزندان ۹ و ۱۰ ساله‌اش را در خانه آموزش می‌دهد. او می‌گوید پیش از این هرگز تصور نمی‌کرد روزی آموزش خانگی را انتخاب کند، اما فرزندانش در مدرسه شاد و موفق نبودند. به گفته او، تنها هشت هفته پس از آغاز آموزش خانگی، کودکان آرام‌تر و شادتر شده‌اند و رابطه‌شان با یکدیگر نیز بهبود یافته است.

در استرالیا، برخی خانواده‌ها ابتدا فرزندانشان را در برنامه آموزش خانگی ثبت‌نام می‌کنند و باید طرح آموزشی مشخصی مطابق برنامه درسی ایالت ارائه دهند. برخی دیگر، مانند خانواده مامفورد، فرزندانشان را همچنان در مدارس استرالیایی نگه می‌دارند و برای سفرهای طولانی، معافیت سالانه دریافت می‌کنند.

طرفداران مدرسه‌گردی جهانی معتقدند در آینده‌ای که هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آسان‌تر می‌کند، مهارت‌هایی مانند ارتباط مؤثر، حل مسئله، خلاقیت و رهبری اهمیت بیشتری از حفظ‌کردن اطلاعات خواهند داشت. با این حال، آن‌ها به والدین توصیه می‌کنند پیش از تغییر کامل سبک زندگی، ابتدا برای یک یا دو ماه در مقصدی مشخص زندگی کنند و شرایط را بسنجند.

منبع: ۹ نیوز