صدای استرالیا– یک خبر بد برای استرالیایی‌هایی که امیدوارند صاحبخانه شوند: تحقیقات جدید نشان می‌دهد که برای خرید خانه در یک پایتخت، به درآمد هنگفتی نیاز دارند.
مالکیت خانه حتی در کوچک‌ترین پایتخت‌ها برای بسیاری از استرالیایی‌ها، به ویژه نسل‌های جوان‌تر که تازه وارد نیروی کار می‌شوند، دور از دسترس به نظر می‌رسد.
بر اساس داده‌های تحقیقی که به سفارش حزب سبز انجام شده، یک وام‌گیرنده برای خرید خانه باید سالانه 164 هزار و 400 دلار درآمد داشته باشد که تقریبا 67 درصد بیشتر از حقوق متوسط 98 هزار و 218 دلار در استرالیا است.
به این ترتیب با توجه به وضعیت فعلی بازار، برای اینکه استرالیایی‌ها بتوانند به راحتی از پس خرید خانه بر بیایند، میانگین حقوق باید 67 درصد افزایش پیدا کند.
مکس چاندلر-ماتر، سخنگوی بخش مسکن حزب سبز و رهبر جنبش لغو معافیت‌های مالیاتی اجاره منفی برای مالکان و تخفیف 50 درصدی مالیات بر عایدی سرمایه، هفته گذشته این اطلاعات را به اشتراک گذاشت و نوشت: برای بسیاری، خرید خانه تبدیل به یک رویا و آرزوی دست‌نیافتنی شده است.
این تحقیق نشان می‌دهد که یک استرالیایی برای خرید خانه‌ای با قیمت متوسط در بریزبین، باید 178 هزار و 90 دلار درآمد سالانه داشته باشد تا از فشار وام مسکن در امان باشد.
مالک خانه‌ای که اقساط ماهانه‌اش بیش از 30 درصد درآمد او باشد، تحت فشار وام مسکن در نظر گرفته می‌شود.
برای اهالی سیدنی که می‌خواهند خانه‌ای با قیمت متوسط بخرند، درآمد سالانه 293 هزار و 578 دلار نیاز است. کسی که چنین درآمدی داشته باشد، جزو 1.5 درصد افراد ثروتمند استرالیایی قرار می‌گیرد. – ملبورنی‌ها نیز به حقوق 189 هزار و 962 دلاری نیاز دارند.
چشم‌انداز در شهرهای کوچک‌تر استرالیا هم چندان بهتر نیست. در آدلاید به حقوق 163 هزار و 627 دلار و در هوبارت به 148 هزار و 948 دلار نیاز است.
در پرت، حقوق مورد نیاز 140 هزار و 313 دلار است و افرادی که می‌خواهند در داروین خانه بخرند. باید حقوقی 124 هزار و 339 دلاری داشته باشند.
داروین با میانگین قیمت 577 هزار و 786 دلار، ارزان‌ترین پایتخت برای خرید مسکن محسوب می‌شود.
در کانبرا نیز برای خرید خانه‌ای با قیمت متوسط 967 هزار و 671 دلار به حقوق 205 هزار و 73 دلار نیاز است.
این ارقام سرسام‌آور برای بسیاری از استرالیایی‌ها به این معنی است که هرگز قادر به خرید خانه نخواهند بود و این افراد انگشت اتهام را به سمت مشوق‌های مالیاتی سرمایه‌گذاران نشانه رفته‌اند.
یکی از کاربران نوشت: عوامل متعددی از جمله رشد جمعیت، عرضه پایین مسکن و کمک‌های مالی به خریداران که تقاضا را در مقابل عرضه افزایش می‌دهد، در این بحران نقش دارند.
این کاربر افزود: مشکل معافیت‌های مالیاتی وجود دارد. خانه به عنوان سرمایه‌گذاری در نظر گرفته می‌شود و مالکان خانه از معافیت‌های مالیاتی مانند اجاره منفی و کسورات مالیاتی بهره‌مند می‌شوند.
چندین کاربر دیگر سرمایه‌گذاران را به خاطر خرید ملک در بازارهای سابقاً مقرون به صرفه، ایجاد کمبود مسکن و افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها سرزنش کرده‌اند.
چاندلر-ماتر گفت: تنها راه برطرف کردن این بحران این است که حزب کارگر با حزب سبز برای حذف تدریجی معافیت‌های مالیاتی هنگفت سرمایه‌گذاران املاک، مانند اجاره منفی، همکاری کند. این معافیت‌ها باعث شده میلیون‌ها مستاجر از فرصت خرید خانه محروم شوند.
با این حال، صدها استرالیایی که نظرات خود را به صورت آنلاین به اشتراک گذاشتند، به جای آن، از سیاستمداران خواسته‌اند که جلوی مهاجرت را بگیرند.
یکی از کاربران نوشت: آقای چاندلر-ماتر، مهاجرت چنین تقاضایی برای مسکن ایجاد کرده است، چرا در مورد آن صحبت نمی‌کنید؟
رشد جمعیت استرالیا در بالاترین سطح از اوایل دهه 1950 قرار دارد و تعداد بی‌سابقه 548 هزار و 800 مهاجر در سال منتهی به سپتامبر وارد استرالیا شده‌اند.
داده‌های CoreLogic نشان می‌دهد که قیمت خانه‌های پایتخت در سال منتهی به فوریه 11 درصد افزایش یافته است.
این اتفاق حتی پس از آن رخ داد که بانک مرکزی در نوامبر نرخ بهره را برای سیزدهمین بار در 18 ماه به بالاترین رقم 12 ساله یعنی 4.35 درصد افزایش داد.
در این میان، تنها واحد‌های آپارتمانی در پایتخت‌های کوچک‌تر، تنها املاکی محسوب می‌شوند که برای افراد با درآمد پایین‌تر از حد متوسط که می‌خواهند از فشار وام مسکن اجتناب کنند، مقرون به صرفه هستند.
داده‌های منتشر شده نشان می‌دهد که با درآمد سالانه 94 هزار و 981 دلاری می‌توان در پرت آپارتمانی با قیمت متوسط 482 هزار و 972 دلار خرید.
همچنین با حقوق سالانه 83 هزار و 648 دلاری می‌توان در داروین آپارتمانی با قیمت متوسط 367 هزار و 951 دلار خریداری کرد.
منبع: دیلی میل
