تغییر لحن رهبران استرالیا درباره جنگ ایران؛ از حمایت تا نگرانی

صدای استرالیا – در ساعات اولیه پس از آغاز حمله ایالات متحده به ایران در ۲۸ فوریه، موضع رهبران استرالیا کاملاً قاطع و حمایتی بود. آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا، به‌سرعت از این اقدام حمایت کرد و آن را تلاشی برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای و کاهش تهدیدات امنیتی در منطقه دانست. او حتی به‌طور ضمنی از احتمال تغییر رژیم در ایران سخن گفت و تأکید کرد که آینده ایران باید توسط مردم این کشور تعیین شود.

در همان زمان، آنگوس تیلور، از چهره‌های ارشد اپوزیسیون، موضعی تندتر اتخاذ کرد. او این لحظه را حیاتی برای دموکراسی‌ها توصیف کرد و خواستار اقدام هماهنگ کشورهای غربی برای حمایت از شکل‌گیری یک دولت جدید در ایران شد. در این مرحله، فضای سیاسی استرالیا تقریباً یکدست در حمایت از اقدام آمریکا بود.

اما این فضای اولیه به‌سرعت تغییر کرد.

با بسته شدن عملی تنگه هرمز، اختلال در عرضه جهانی نفت و افزایش شدید قیمت سوخت، نگرانی‌های اقتصادی در داخل استرالیا شدت گرفت. این موضوع به‌ویژه برای خانوارها، کشاورزان، رانندگان و کسب‌وکارهای کوچک فشار قابل توجهی ایجاد کرد. در نتیجه، تمرکز رهبران از اهداف ژئوپلیتیکی به پیامدهای اقتصادی داخلی تغییر یافت.

آنتونی آلبانیزی در سخنرانی اخیر خود صراحتاً اعلام کرد که مشخص نیست هدف نهایی این جنگ چیست و ادامه آن چه دستاوردی خواهد داشت. او هشدار داد که طولانی شدن درگیری می‌تواند آسیب‌های جدی‌تری به اقتصاد جهانی وارد کند و تأثیر مستقیم آن بر زندگی مردم استرالیا قابل مشاهده است. این اظهارات نشان‌دهنده فاصله گرفتن از لحن اولیه و حرکت به سمت رویکردی محتاطانه‌تر است.

در همین حال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، نیز با افزایش فشار بر متحدان، مواضع تندتری اتخاذ کرده است. او از کشورهایی که از پیامدهای جنگ آسیب دیده‌اند خواسته خودشان برای تأمین انرژی اقدام کنند؛ اظهاراتی که باعث نگرانی بیشتر در میان متحدان از جمله استرالیا شده است.

در سطح بین‌المللی نیز نشانه‌هایی از تردید دیده می‌شود. برخی رهبران، مانند مارک کارنی نخست‌وزیر کانادا، حمایت خود از اقدامات آمریکا را با «تأسف» همراه دانسته و این جنگ را نشانه‌ای از ناکارآمدی نظم جهانی توصیف کرده‌اند. در مقابل، احزاب داخلی مانند حزب سبزهای استرالیا از ابتدا با این جنگ مخالف بودند و تأکید داشتند که راه‌حل نظامی نمی‌تواند به صلح منجر شود.

در جبهه اپوزیسیون استرالیا نیز تغییر لحن قابل توجه است. اگرچه حمایت از اقدامات اولیه آمریکا همچنان مطرح می‌شود، اما اکنون بیشتر در قالب زمان گذشته بیان شده و تأکید اصلی بر پایان سریع درگیری و بازگشایی تنگه هرمز است. موضوع تغییر رژیم نیز تا حد زیادی از ادبیات سیاسی حذف شده و جای خود را به نگرانی‌های عملی و اقتصادی داده است.

در مجموع، تحول در ادبیات رهبران استرالیا نشان‌دهنده یک واقعیت مهم است: با طولانی شدن جنگ و افزایش هزینه‌های اقتصادی، اولویت‌ها از حمایت استراتژیک به مدیریت بحران داخلی تغییر کرده است. این تغییر لحن نه‌تنها بازتاب شرایط جهانی، بلکه نشان‌دهنده فشار افکار عمومی و نگرانی‌های اقتصادی در داخل کشور نیز هست.

منبع:‌ شبکه خبری ای‌بی‌سی