پناهجوی ایرانی در پاپوا گینه نو در وضعیت بحرانی؛ درخواست فوری برای انتقال پزشکی به استرالیا

صدای استرالیا – فعالان حقوق پناهجویان از دولت استرالیا خواسته‌اند فوراً یک پناهجوی ایرانی-کرد را که بیش از یک دهه پیش به جزیره مانوس منتقل شده بود، برای درمان به استرالیا انتقال دهد.

حاتم یکتا، پناهجوی ۳۶ ساله ایرانی، از سال ۲۰۱۳ و در چارچوب سیاست بازداشت فراساحلی استرالیا به جزیره مانوس در پاپوا گینه نو فرستاده شد. اکنون او در بیمارستان پارادایس شهر پورت مورزبی بستری است و به گفته فعالان و دوستانش، در شرایط جسمی و روانی بسیار وخیمی قرار دارد.

ائتلاف اقدام برای پناهجویان (Refugee Action Coalition) اعلام کرده است که وضعیت سلامت حاتم در ماه‌های اخیر به شدت رو به وخامت گذاشته و پزشکان درباره ادامه حیات او ابراز نگرانی کرده‌اند. به گفته این گروه، او حدود چهار ماه است که در بیمارستان بستری است و یکی از پزشکان به پناهجویان گفته احتمال دارد تنها چند ماه دیگر زنده بماند.

تصاویر منتشرشده با رضایت خانواده حاتم نشان می‌دهد او که زمانی بدنساز حرفه‌ای و فردی بسیار قوی از نظر جسمانی بود، اکنون به شدت لاغر و نحیف شده است. خانواده او می‌گویند نگران جانش هستند و خواستار دسترسی فوری وی به خدمات درمانی تخصصی شده‌اند.

بر اساس گزارش روزنامه گاردین، حاتم یکتا یکی از حدود ۵۰ پناهجو و متقاضی پناهندگی است که همچنان در پاپوا گینه نو باقی مانده‌اند؛ بیش از ۱۰ سال پس از آنکه دیوان عالی پاپوا گینه نو بازداشتگاه فراساحلی مانوس را غیرقانونی اعلام کرد.

به گفته دوستانش، وزن حاتم که زمانی حدود ۹۰ کیلوگرم بود، اکنون به حدود ۴۵ تا ۴۶ کیلوگرم کاهش یافته است. او علاوه بر مشکلات شدید جسمی، با بیماری‌های جدی روانی نیز دست‌وپنجه نرم می‌کند و قادر به مراقبت از خود یا مشارکت در روندهای اسکان مجدد نیست.

بهروز بوچانی، هم‌بندی سابق حاتم در بازداشتگاه مانوس، هشدار داده است که در صورت عدم انتقال او به استرالیا، احتمال مرگش وجود دارد.

بوچانی گفت: او یکی از قوی‌ترین مردانی بود که در مانوس می‌شناختم. بسیار ورزشکار بود و حدود ۹۰ کیلوگرم وزن داشت، اما اکنون وزنش به حدود ۴۵ یا ۴۶ کیلوگرم رسیده است.

فعالان حقوق پناهجویان می‌گویند حاتم در سال ۲۰۱۹ برای انتقال پزشکی به استرالیا تحت قانون «مدواک» تأیید شده بود، اما پس از لغو این قانون توسط دولت وقت به رهبری اسکات موریسون، انتقال او متوقف شد. از آن زمان تاکنون، با وجود درخواست‌های مکرر، هیچ‌یک از دولت‌های لیبرال یا کارگر با انتقال وی موافقت نکرده‌اند.

ایان رینتول، سخنگوی ائتلاف اقدام برای پناهجویان، از دولت کارگر خواست فوراً برای انتقال حاتم اقدام کند.

او گفت: غیرقابل قبول است که دولت دسترسی حاتم به مراقبت‌های پزشکی و روانی مورد نیازش را رد کند. دولت کارگر مسئولیت ویژه‌ای دارد، زیرا هم دولتی بود که او و دیگر پناهجویان را در سال ۲۰۱۳ به مانوس فرستاد و هم دولتی که قانون مدواک را تصویب کرد.

فعالان همچنین می‌گویند وضعیت حاتم نمونه‌ای از شرایط دشوار شماری از پناهجویان باقی‌مانده در پاپوا گینه نو است که پس از سال‌ها بازداشت و بلاتکلیفی، دچار مشکلات شدید روانی شده‌اند و همچنان از دسترسی به درمان مناسب محروم هستند.