آیا کنترل سرعت هوایی پلیس در استرالیا هنوز استفاده می‌شود؟

صدای استرالیا – اگر در بزرگراه‌های هیوم یا M1 در استرالیا رانندگی کرده باشید، احتمالاً تابلوهایی با نوشته «کنترل سرعت هوایی پلیس» یا «محدودیت سرعت توسط هواپیما کنترل می‌شود» دیده‌اید. اما آیا این سیستم هنوز هم فعال است؟

شاید یکی از عجیب‌ترین تابلوهایی که هنگام رانندگی در آزادراه‌های استرالیا می‌بینید همین تابلوهای «کنترل سرعت توسط هواپیما» باشد.

در نگاه اول، این موضوع بیشتر شبیه شوخی به نظر می‌رسد؛ صرف هزاران دلار هزینه سوخت برای یک هواپیمای چندصد هزار دلاری، فقط برای ثبت چند جریمه چندصد دلاری.

موضوع زمانی عجیب‌تر می‌شود که تقریباً کسی را پیدا نمی‌کنید که واقعاً توسط هواپیما یا هلیکوپتر پلیس جریمه شده باشد.

کنترل سرعت هوایی چگونه کار می‌کند؟

در این روش، یک هواپیما بر فراز بخشی از جاده که دارای خطوط علامت‌گذاری‌شده است پرواز می‌کند. مأموران حاضر در هواپیما زمان عبور خودروها از بین این خطوط را اندازه‌گیری می‌کنند؛ سیستمی مشابه دوربین‌های کنترل سرعت میانگین.

اگر خودرو مسیر پنج کیلومتری را سریع‌تر از زمانی که با سرعت مجاز ممکن است طی کند، عبور کرده باشد، مأموران با استفاده از دوربین نصب‌شده روی هواپیما از پلاک خودرو عکس گرفته و جریمه را از طریق پست ارسال می‌کنند.

به‌عبارت دیگر، این سیستم نوعی دوربین کنترل سرعت میانگین است، اما بسیار پرهزینه‌تر و پیچیده‌تر.

پلیس ایالت نیو ساوت ولز درباره این برنامه می‌گوید: برنامه ASE توسط پلیس نیو ساوت ولز برای مقابله با رانندگان متخلف اجرا می‌شود. هواپیمای پلیس سرعت خودروها را میان دو خط مشخص روی جاده که ۵۰۰ متر از هم فاصله دارند اندازه‌گیری می‌کند.

تاریخچه این نوع کنترل سرعت در استرالیا پراکنده و نامنظم بوده است. این طرح نخستین بار در دهه ۱۹۸۰ در نیو ساوت ولز اجرا شد، اما در سال ۱۹۸۷ متوقف شد.

این روش دوباره برای بازی‌های المپیک سیدنی ۲۰۰۰ احیا شد؛ زمانی که پلیس نیو ساوت ولز یک هواپیمای Cessna 206H خرید تا رانندگان متخلف را در بزرگراه هیوم، نزدیک مارولان، شناسایی کند.

این هواپیما مدت زیادی فعال نماند، اما در سال ۲۰۰۹ دوباره به کار گرفته شد؛ این بار با تجهیزات رادار و لیدار پیشرفته‌تر، نه فقط برای کنترل سرعت، بلکه برای برخورد با رانندگی خطرناک و خستگی رانندگان.

اسناد پارلمان نشان می‌دهد که بین آوریل ۲۰۱۱ تا آوریل ۲۰۱۳، این برنامه تنها ۲۱۴ جریمه صادر کرده است.

ایالت ویکتوریا نیز در سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که از هلیکوپتر برای اندازه‌گیری سرعت خودروها بین دو نقطه مشخص استفاده خواهد کرد.

شبکه ABC در همان سال گزارش داد که سوپریندنت نویل تیلور گفته بود: برخی رانندگان محل دوربین‌های ثابت را می‌دانند، هنگام نزدیک شدن سرعت را کم می‌کنند و بعد دوباره سرعت می‌گیرند.

پلیس کوئینزلند نیز پیش‌تر اعلام کرده بود که تجهیزات کنترل سرعت هوایی را در اختیار دارد، اما برخلاف نیو ساوت ولز، از آن برای اندازه‌گیری سرعت میان دو نقطه استفاده نمی‌کند.

آیا این سیستم هنوز فعال است؟

اینجاست که ماجرا مبهم می‌شود. طبق آرشیو تابلوهای سازمان حمل‌ونقل نیو ساوت ولز، تابلوهای «کنترل سرعت هوایی پلیس» دیگر فعال محسوب نمی‌شوند، هرچند همچنان در کنار جاده‌ها باقی مانده‌اند.

با این حال، قوانین همچنان اجازه استفاده از هواپیماها را به پلیس می‌دهد و ممکن است در آینده برای عملیات‌های ویژه دوباره مورد استفاده قرار گیرند.

در ویکتوریا نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. هیچ اعلام رسمی مبنی بر توقف استفاده از هلیکوپتر منتشر نشده، اما همین تابلوها نقش بازدارنده دارند.

با وجود کاهش استفاده از این روش، پلیس هوایی در ایالت‌های استرالیای جنوبی، کوئینزلند، نیو ساوت ولز و ویکتوریا همچنان در عملیات مقابله با رانندگی خطرناک و تعقیب خودروهای پرسرعت از هلیکوپتر استفاده می‌کند.

روزنامه Daily Telegraph گزارش داده بود که پس از بازگشت این برنامه در سال ۲۰۱۲، هواپیماهای پلیس طی ۹۴ ساعت پرواز تنها ۱۶ راننده متخلف را شناسایی کردند؛ موضوعی که با انتقادهای زیادی همراه شد.

در مجموع، دوربین‌های ثابت و گشت‌های پلیس بسیار مؤثرتر و کم‌هزینه‌تر هستند. برای مقایسه، در سال مالی ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ بیش از ۸۷۳ هزار جریمه سرعت در نیو ساوت ولز از طریق روش‌های دیگر صادر شده، در حالی که سهم کنترل هوایی بسیار ناچیز بوده است.

منبع: وب‌سایت درایو